Za nami błogosławiony czas Światowych Dni Młodzieży. Młodzi ludzie wracają do swoich domów. Szczęśliwi, radośni, uśmiechnięci. "Tu poczuliśmy wspólnotę, tu poznaliśmy nowych ludzi, tu spotkaliśmy gościnność, życzliwość, troskę o drugiego człowieka. Tu zostaliśmy napełnieni Duchem Świętym. Przeżyliśmy wielkie doświadczenie wiary i zostaliśmy umocnieni słowami Ojca Świętego".

Papież Franciszek skierował do młodych prosty przekaz: Bóg nas kocha i jak dobry ojciec, cierpliwie czeka na swoje dzieci. Naszym zadaniem jest przyjąć tę miłość i trwać przy Chrystusie. Ojciec Święty z wielką miłością zwracał się do młodych, dając wskazówki jak żyć, aby nie pobłądzić, aby nie zgubić światła. Podczas wielu spotkań przypominał najważniejszą prawdę - człowiek jest umiłowanym dzieckiem Boga. To dla nas Bóg umarł na krzyżu, gładząc nasze grzechy.

Ojciec Święty zwracając się do zgromadzonych mówił: "Ty jesteś ważny dla Jezusa. Nie to co masz, jaką komórką się posługujesz, kim jesteś, co znaczysz. Trwaj przy Chrystusie. Powstawaj, gdy upadasz. Bóg nigdy nie zmęczy się przebaczaniem. Nie daj się oszukać podszeptom złego - że nic nie da się zmienić. Powracaj z pokorą do kratek konfesjonału. Tu otrzymasz przebaczenie i pokój ducha i umocnienie do walki ze złem, z uzależnieniem, ze zniechęceniem."

Papież zachęcał do aktywności. Zwracał się do młodych bezpośrednio - w drugiej osobie: "Nie zamykaj życia w szufladzie. Nie daj się opanować smutkowi. Nie stawaj się emerytem w wieku dwudziestu lat. Nie bądź "kanapowym" młodym. Niech nie sterują tobą inni. Dąż do wiedzy i doskonałości. Bądź dla bliźniego życzliwy. Żyj dla Boga, którego spotykasz codziennie w drugim człowieku, bądź światłem dla innych. Pomagajcie sobie wzajemnie, nie bądźcie obojętni wobec zła."

Zwracając się do małżonków uczył, jak żyć we wspólnocie rodziny, w chwilach dobrych, szczęśliwych i trudnych: "Niech w codzienności ustawicznie towarzyszą wam słowa: proszę, dziękuję, przepraszam. Nie zapominajcie o przebaczeniu. Zimna wojna, która następuje po kłótni niesie ze sobą spustoszenie -strzeżcie się tego. Niech nie zachodzi słońce nad gniewem waszym."

Papież, mówiąc o trudnej historii Polski, podkreślił jej zakorzenienie w chrześcijaństwie, w Ewangelii, w wierze, która jest w rodzinach przekazywana z pokolenia na pokolenie. Prosił, aby młodzi ludzie korzystali z przekazu i doświadczenia ludzi starych. Aby rozmawiali z dziadkami i słuchali ich. To nieocenione bogactwo, z którego można czerpać wiedzę i doświadczenie. Współczesny świat odsuwa na bok ludzi cierpiących, chorych, starych. Mami ułudą życia bez trosk, kłopotów, bez cierpienia. Systemowo wyobcowuje z wrażliwości na potrzeby innych. Papież przestrzegał przed oziębłością i zaufaniem we własne siły. Podkreślił, że życie zbudowane jest nie tylko ze szczęśliwych chwil, ale że towarzyszy mu cierpienie, przemijanie, odchodzenie.

Z wielką troską papież mówił o bolesnej historii Polski. Długo modlił się w obozie koncentracyjnym Auschwitz. Mówiąc o obecnych obozach, wojnach, terroryzmie, zabijaniu dzieci nienarodzonych pytał gdzie są granice ludzkiego okrucieństwa. Przynaglał do modlitwy za prześladowanych i do pomocy narodom dotkniętym wojnami, ubóstwem, głodem.

Nie zabrakło również akcentów maryjnych. Ojciec Święty podkreślił wielką rolę Maryi w życiu Chrystusa i każdego człowieka. Mówił, że Matka Boża jest bardzo ważna w naszym życiu. Ona nam towarzyszy zawsze, jak towarzyszyła swojemu Synowi w drodze, która była trudna i bolesna. Franciszek, będąc w naszym narodowym sanktuarium maryjnym na Jasnej Górze, powierzał Jej wstawiennictwu i opiece wszystkich ludzi, a zwłaszcza młodzież przybyłą ze wszystkich zakątków świata.

W spotkaniu z wolontariuszami Ojciec Święty wyraził swoją wdzięczność za trud podczas trwania ŚDM, jak i wieloletnie przygotowania do tego wydarzenia. Dziękował wszystkim zaangażowanym, błogosławił i zachęcał do kontynuowania tej aktywności w życiu codziennym. Życzył wszystkim, aby doświadczenie wspólnoty i modlitwy, entuzjazmu i radości, wzajemnej życzliwości i dobroci - wszystko co towarzyszyło spotkaniu w ramach Światowych Dni Młodzieży - Kraków 2016 - zanieść do swoich domów, parafii, szkół, uczelni, wspólnot. Aby iskrą Bożego Miłosierdzia zapłonął cały świat.

Przeminął czas spotkania młodych z całego świata. Młodzież spełniła prośbę Ojca świętego - uczyniła wielki raban w całym naszym kraju. Było radośnie, kolorowo, głośno, tańcząco i śpiewająco. Gdy przychodził czas modlitwy, kilkusettysięczny tłum wyciszał się. Cichły śpiewy, rozmowy. Ludzie w skupieniu słuchali rozważań, uczestniczyli w modlitwie, słuchali wzruszających świadectw ludzi młodych, którzy dzięki Chrystusowi wydobyli się z upadku, zniewolenia i odnaleźli na nowo sens życia. Wsłuchiwali się w słowa Ojca Św.

Na ulicach, w tramwajach, pociągach słychać było śpiew, muzykę i mieszankę języków. Niezależnie od mowy, rasy, pochodzenia, wszyscy się pozdrawiali, w potrzebie nieśli pomoc. Zewsząd rozlewała się wzajemna życzliwość i gościnność. Ludzie otwierali serca i domy. Nawet ludzie wcześniej obojętni, poddali się niezwykłemu działaniu Ducha Świętego. Włączyli się w działania w parafiach, w przyjmowanie pielgrzymów i wspólne radosne świętowanie.

I w naszej parafii mogliśmy doświadczyć tej niezwykłej atmosfery, a to za sprawą młodzieży, która w rodzinach znalazła mieszkanie na czas wielkich rekolekcji. Dzięki obecności pielgrzymów mogliśmy aktywnie uczestniczyć w tym niezwykłym wydarzeniu i poczuć smak wspólnoty. Gospodarze przygotowali miejsca do spania, udostępnili łazienki i kuchnie. Codziennie wieczorem czekali na sygnał, że grupa już dociera do wioski i posyłali samochody po swoich gości, zapraszali do stołu, rozmawiali, słuchali relacji, wymieniali wrażenia. Rano przygotowywali śniadania i kanapki na drogę, odwozili na miejsce zbiórki, często uczestniczyli we wspólnej Mszy św. w naszym kościele.

Niektórzy z nas zostali zmobilizowani do uczestnictwa w spotkaniach z Ojcem Świętym w Krakowie. Inni z wielkim zainteresowaniem czuwali przy telewizorach, łącząc się w modlitwie i radosnym uwielbieniu z uczestnikami nabożeństw, koncertów, katechez. Ucichły narzekania. Nikt nie skarżył się na niewygody, upały, ani na burze i deszcz. Nawet ścisk na peronie, niewygodna pozycja w pociągu ani ból skręconej nogi, nie stały się zachętą do pozostania w domu i wygodnego oglądania relacji telewizyjnych z fotela.

W godzinach przedpołudniowych w sobotę 30 lipca nasi pielgrzymi wyruszyli na plac czuwania Campus Misericordiae w Brzegach koło Wieliczki. Grupa ze Zdzieszowic pożegnała się ze swoimi gospodarzami, natomiast grupa z Błażowa powróciła w niedzielę na jeszcze jedną noc do domów w naszej parafii. Ich spotkanie z Gosprzydową "na żywo" zakończyło się w poniedziałek 1 sierpnia po śniadaniu. Ale w pamięci pozostaną wspomnienia, nawiązane przyjaźnie oraz łączność mailowa, sms-owa i poprzez stronę internetową, na której zamieszczamy bogatą dokumentację fotograficzną z tego niezwykłego wydarzenia.

Galeria fotografii I

Galeria fotografii II