Uroczystość Trójcy Świętej
Dzień Matki
Radością jest dla mnie pełnić Twoją wolę, mój Boże.
Ps 40
We wspólnocie parafianie gosprzydowscy dziękowali Bogu za 25 lat kapłaństwa ks. Tadeusza Cetery. Uroczystą sumę sprawowali wraz z Jubilatem zaprzyjaźnieni kapłani – ks. Tadeusz Piwowarski i o. Ignacy Kosmana oraz księża rodacy – o. Jerzy Bakalarz i ks. Marek Prus. Razem z licznie zgromadzonymi parafianami modlili się przedstawiciele rodziny ks. Proboszcza. Uroczystość uświetnili muzycy z ludowej kapeli p. Rafała Mroza.
Przed rozpoczęciem Najświętszej Ofiary przedstawicielka Rady Parafialnej p. Dorota Kurek wypowiedziała życzenia. Przypomniała pokrótce kapłańską drogę Jubilata, jego aktywność duszpasterską i ewangelizacyjną, a także dokonania w naszej parafii. W imieniu całej wspólnoty wyraziła wdzięczność za pełną oddania służbę, a także życzyła Bożego błogosławieństwa na dalsze lata kapłańskiej drogi. Pełny tekst życzeń.
![]() |
Kwiaty na ręce Dostojnego Jubilata złożyli również przedstawiciele DSM oraz OSP.
Wszyscy kapłani sprawowali Najświętszą Ofiarę w intencji ks. Proboszcza, a ks. Tadeusz Piwowarski z Jurkowa k. Dobrej wygłosił okolicznościowe kazanie. Najpierw, słowa wdzięczności skierował do Boga w Trójcy Świętej Jedynego za dar kapłaństwa i posługę ks. Tadeusza Cetery. Jego codzienność wypełniły: przygotowanie do sakramentów świętych, służba w konfesjonale, tysiące odprawionych Mszy świętych, wygłoszonych kazań, prowadzenie grup młodzieżowych, pielgrzymek, udzielonych sakramentów małżeństwa, ochrzczonych dzieci, odprowadzonych w ostatnią drogę, katechizacja w szkole, na oazach i pielgrzymkach, dbałość o majątek parafialny, podejmowanie nowych zadań. Wystarczy wspomnieć zrealizowane i rozpoczęte w naszej parafii prace.
![]() |
Ks. Piwowarski przypomniał swoją posługę w rodzinnej parafii Jubilata i postawę młodego Tadeusza, który wyróżniał się gorliwością w modlitwie i posłudze lektorskiej. Myśl: „to dobry materiał na księdza” zakiełkowała w głowie młodego wikariusza. Upewnił się w tym przekonaniu, gdy poznał dom ks. Tadeusza. Rodzice – Maria i Stanisław uczyli modlitwy, ufności do Boga, z gorliwością przygotowywali dzieci do sakramentów świętych, systematycznie prowadzili do kościoła. Byli przykładem pracowitości, szlachetności, wzajemnej życzliwości i bezinteresownej pomocy. To oni położyli solidny fundament, przygotowując swoje dzieci do odpowiedzialnego życia.
Kaznodzieja poruszył temat powołania do służby Bogu w służbie ludziom. Przywołał słowa św. Jana Bosko: „największy dar, jaki Bóg dał rodzinie do powołanie dziecka do kapłaństwa. Gdy syn opuszcza rodziców, by odpowiedzieć Bogu na łaskę powołania, Jezus zajmuje jego miejsce w rodzinie”. Takie zapewnienie znajdujemy również na kartach Ewangelii: „Każdy, kto opuści ojca, matkę, dom, pole, stokroć więcej otrzyma”.
![]() |
Każde powołanie kapłańskie jest wielką tajemnicą, darem i łaską. Jest zobowiązaniem, ale i wielkim błogosławieństwem.
Bądźmy więc odpowiedzialni za kapłanów. Ich służba jest nieocenionym darem. Oni niosą Boga ludziom, konsekrują chleb, niebieski pokarm dla człowieka. Bądźmy dla kapłanów wsparciem. Módlmy się i brońmy kapłanów, wiary, kościoła. Oni służą nam, służą kościołowi, prowadzą nas do wieczności.
Dziś z dumą mówimy o Jubilacie, zacnym i oddanym kościołowi kapłanie. Dziękujemy za Jego posługę. I życzymy, aby wciąż na nowo odkrywał swoje powołanie.
![]() |
Po Mszy Świętej życzenia złożył o. Ignacy Kosmana OFM oraz o. Jerzy Bakalarz OP. Bracia w kapłaństwie życzyli Księdzu Tadeuszowi wielu jeszcze pięknych lat kapłańskiej służby i radosnych jej owoców.
Druga część świętowania jubileuszu miała miejsce po południu. Po nabożeństwie majowym była biesiada chrześcijańska przy bigosie i domowych ciastach. Gości częstowali gospodarze i gospodynie z KGiGW „Paczka Gotfryda”, a ksiądz Jubilat zaprosił na wspaniały tort przygotowany przez cukiernię „Poezja” PP. Antczaków. Śpiew prowadziła kapela P. Rafała i Andrzeja Mroza. Piękna pogoda umożliwiła wspaniałą zabawę dla dzieci i spotkanie integracyjne wspólnoty parafialnej.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |