 |
„Potem Maryja otworzyła dłonie, z których spłynęło światło. W nim dzieci ujrzały siebie tak, jak gdyby były pogrążone w Bogu. Hiacynta i Franciszek wydawali się stać w części światła, które wznosiło się do nieba, natomiast Łucję otaczały promienie spływające w dół. Przed prawą dłonią Maryi dzieci zobaczyły serce, w które były wbite ciernie. Dzieci zrozumiały, że jest to Niepokalane Serce Maryi, znieważane przez grzechy ludzkości.”
Podczas drugiego objawienia fatimskiego 13 czerwca 1917 r., Maryja znów powtórzyła prośbę o codzienną modlitwę różańcową. Powiedziała Franciszkowi i Hiacyncie, że niedługo weźmie ich do nieba, zaś Łucja zostanie dłużej na ziemi. Jej zadaniem będzie szerzenie fatimskiego przesłania oraz doprowadzenie do ustanowienia nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi.
|
Ks. Tadeusz Cetera powitał pielgrzymów i parafian, a szczególnie ks. Wiesława Znamirowskiego – proboszcza z Tworkowej, który poprowadził czerwcowe nabożeństwo.
Ks. Znamirowski w homilii mówił o życiu Maryi, Matki Jezusa. Przedstawił fakty znane nam z kart Ewangelii. Przypomniał scenę Zwiastowania, odwiedzin u Elżbiety, narodzenia Jezusa, ofiarowania Syna w świątyni, odnalezienia Jezusa, wesele w Kanie Galilejskiej, mękę i śmierć Jezusa oraz zesłanie Ducha św. w wieczerniku.
 |
Kaznodzieja wskazał, że Maryja może być dla nas wzorem w różnych sytuacjach życia. Jest przykładem wierności, wdzięczności i zaufania Bogu. Nasze doświadczenia życiowe powinniśmy opierać na życiu Maryi.
Ona jest dla nas wzorem oddania się Bogu bez reszty. Jest wzorem pozyskiwania wszelkich łask od Pana. Maryja pomaga nam w pielgrzymce do nieba.
Po Mszy św. ks. Znamirowski poprowadził rozważania tajemnic bolesnych i modlitwę różańcową z procesją do Ogrodu Różańcowego.
Nabożeństwo zakończył Apel Jasnogórski.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |