Poświęcenie pomnika Świętego Jana Pawła II
Matko Boga i Matko nas, ludzi
Tyś radością jest świata całego.
Przyjmij prośby od dziecka Twojego
Hołdy nasze, radości i łzy.
/z pieśni maryjnej/
Początek września jest dla naszej parafii czasem szczególnym. Już od kilku lat w pierwszą sobotę rozpoczynamy świętowanie odpustu parafialnego ku czci Matki Bożej w tajemnicy Jej Narodzenia i, odpowiadając na wezwanie Maryi z Fatimy, wynagradzamy Jej Niepokalanemu Sercu za zniewagi wyrządzone przez ludzi.
W tym roku w to wydarzenie wplotły się dwa wątki związane z naszymi Rodakami, które ubogaciły uroczystość. Pierwsze, za sprawą ks. Michała Machała, który po latach posługi kapłańskiej w diecezji wrocławskiej, zapragnął wyrazić swoją wdzięczność Bogu za dar powołania, poprzez ufundowanie dla rodzinnej parafii pomnika św. Jana Pawła II. Pomnik został ustawiony w Ogrodzie „Zawierzenia Maryi”.
Druga okazja to złoty jubileusz kapłaństwa o. Jerzego Bakalarza – obchodzone w rodzinnej parafii dziękczynienie za dar powołania i 50 – letnią służbę Bogu w zakonie dominikańskim.
![]() |
W pierwszą sobotę września na nabożeństwo fatimskie przyszła piesza pielgrzymka z Tymowej. Ks. Mariusz Żuczek po raz kolejny przyprowadził do Gosprzydowej młodzież przygotowującą się do przyjęcia sakramentu bierzmowania oraz parafian. Kościół i plac przed świątynią wypełnił się pielgrzymami.
Ks. Tadeusz Cetera powitał parafian i pielgrzymów zgromadzonych w wigilię odpustu na modlitwie fatimskiej: „Dzisiejsze nabożeństwo ma dla naszej wspólnoty szczególny charakter. W jego trakcie zostanie poświęcony pomnik św. Jana Pawła II, ufundowany przez ks. Michała Machała, naszego Rodaka, jako wyraz wdzięczności za dar powołania kapłańskiego i jego realizację, jak również budowę Kościoła Filialnego pod wezwaniem św. Jana Pawła II w Pruszowicach oraz Domu Parafialnego”.
Ksiądz Proboszcz przypomniał postać Świętego Papieża – Polaka. Szczególną uwagę zwrócił na Jego głęboką wiarę i całkowite zawierzenie Maryi. „Jego biskupie i papieskie motto „Totus Tuus” – wyrażało jego oddanie Matce Bożej i przez Nią – Chrystusowi. To właśnie z tego zawierzenia wyrastało Jego kapłaństwo i całe życie.
![]() |
Poświęcony dziś pomnik niech będzie nie tylko wyrazem pamięci o wielkim Papieżu, ale przede wszystkim znakiem wdzięczności Bogu za dar powołania kapłańskiego. Niech przypomina, że każde powołanie jest łaską, na którą człowiek może odpowiedzieć jedynie poprzez wiarę, miłość i codzienną wierność.
Niech Święty Jan Paweł II, który tak często powtarzał: „Nie lękajcie się!” wyprasza nam odwagę do wiernego życia Ewangelią, a młodym ludziom dar rozeznawania i przyjmowania Bożego wezwania.” Ks. Proboszcz zachęcił do modlitwy za kapłanów, aby byli wiernymi świadkami Chrystusa.
Wrześniowe nabożeństwo pierwszosobotnie poprowadził nasz Rodak – o. Jerzy Bakalarz OP. Wraz ze złotym Jubilatem Najświętszą Ofiarę sprawowali: o. Roman Bakalarz, ks. Marek Prus, ks. Mariusz Żuczek oraz ks. Tadeusz Cetera.
![]() |
W homilii o. Roman ze wzruszeniem mówił o Matce Bożej Gosprzydowskiej i o Jej wielowiekowej obecności w naszej świątyni. Podkreślił szczególne uprzywilejowanie nas wszystkich, bo przecież żyjemy w cieniu domu Matki Bożej. Każdego dnia możemy tu przyjść, powiedzieć o swoich sprawach troskach, problemach i radościach.
Nawiązując do słów Ewangelii, kaznodzieja podkreślił, że Maryja przyjęła bez wahania Bożą propozycję, by zostać Matką Syna Bożego, Zbawiciela ludzkości. Ona, wypełniając słowa Jezusa wypowiedziane z krzyża „Oto syn Twój”, stała się Matką wszystkich ludzi.
Od tej pory, przez całe wieki istnienia Kościoła, towarzyszy wszystkim dzieciom. Cieszy się sukcesami, towarzyszy w radościach, umacnia w cierpieniu, podaje rękę, podnosi z upadku, wskazuje drogę.
Kaznodzieja mówił o modlitwach kierowanych w różnych sytuacjach życia do Matki Bożej, o Jej wstawiennictwie u Boga, o wyproszonych łaskach o licznych powołaniach do służby Bogu.
Zachęcał do wsłuchiwania się w głos Maryi i szczerą odpowiedź, pokorną i ufną modlitwę.
![]() |
O. Roman przypomniał złożone przed 70 laty Jasnogórskie Śluby Narodu. Wtedy w sposób zaplanowany chciano wydrzeć nam Boga z życia. Wtedy wołaliśmy odważnie: „Ślubujemy dochować wierności Bogu, krzyżowi i Ewangelii.”
Młodym ludziom proponowano, że wystarczy życie bez sakramentu małżeństwa, że wystarczy kontrakt przed urzędnikiem stanu cywilnego, a my stanowczo się sprzeciwialiśmy: „Ślubujemy stać na straży świętości małżeństwa i rodziny”
Kiedy podpowiadano, żeby zabijać polskie dzieci powtarzaliśmy: „Ślubujemy stać na straży budzącego się życia”. Stawaliśmy przed Bogiem i śpiewaliśmy pełną piersią: „My chcemy Boga Panno święta”
Dziś Maryja pyta: coście uczynili ze świętością, coście uczynili ze Ślubami Narodu? Dlaczego pogańskie zwyczaje wkradają się w wasze życie? Jak często w niedzielę rodzice katoliccy prowadzą dzieci swoje daleko od kościoła? Jak często świąteczny czas spędzają w innych świątyniach – galeriach handlowych, na boiskach sportowych, w salach koncertowych?… Co się stało z ludźmi młodymi, którzy żyją tak jakby nigdy nie słyszeli o sakramentach świętych, o przykazaniach Bożych, co się stało?…
Najświętsza Panienko, dziś chcemy odpowiedzieć na twoje wołanie, naszą obecnością, modlitwą, nawróceniem. Maryjo, pozostań z nami na zawsze, wsłuchuj się w nasze błagania i nam błogosław.
![]() |
Po Mszy Świętej rozpoczęła się procesja fatimska. O. Roman Bakalarz poprowadził modlitwę różańcową z rozważaniami tajemnic radosnych. Ogród różańcowy „Zawierzenia Maryi” rozbłysnął światłem świec i wypełnił się modlitwą ufnych serc.
W czasie procesji o. Jerzy Bakalarz dokonał poświęcenia pomnika Świętego Jana Pawła II.
„Boże, Stwórco i Ojcze wszystkich ludzi (…) Racz pobłogosławić ten pomnik Świętego Jana Pawła II, dzieło rąk ludzkich i serc pałających miłością wobec Apostoła naszych czasów. Spraw, abyśmy pomni na Jego słowa wypowiedziane na tej ziemi, czerpali życie z Jezusowego serca i ciągle wzrastali w świętości”.
Nabożeństwo zakończył Apel Jasnogórski wyśpiewany na stojąco przed łaskami słynącym obrazem Matki Bożej Gosprzydowskiej.
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |